over  Rebecca Dufoort

De bijzonderste kwaliteit van Rebecca Dufoorts schilderwerk bestaat in zijn eerlijkheid. Het heeft niets te verbergen en verbergt ook niets.

In tegenstelling tot de schilders die zich laten inspireren door eigen leven, wereldleed of andere, recentere beeldende kunsten zoals film en fotografie – wil Dufoort niets historisch, actueels, atmosferisch of emotioneels oproepen. Ze kijkt aandachtig naar een vorm of constellatie in haar onmiddellijke omgeving – tuin, architectuur, details uit een interieur – en gaat daarmee aan de slag. In die letterlijke zin is haar werk zuiver picturaal: het is een beeld op zich, gemaakt in gekleurde verf, dat enkel naar zichzelf verwijst.

Maar zoals dat gaat met zuiverheden, pure schilderkunstigheid en andere abstracte idealen moet je ook haar eenvoudig, transparant werk met een gezonde korrel zout bekijken. Want Dufoort duidt voor de liefhebbers gaarne uit wélke specifieke vormen haar schilderijen zijn ontstaan, zodat die wel degelijk een eerlijk beeld geven van haar persoonlijke leefwereld.

Feitelijk echter bezitten haar inspiratiebronnen louter voor haar betekenis en belang. Ze veranderen in niets de werkelijkheid van een essentiële schilderkunst die materie, kleurgebruik, penseelstreek, kwastsporen, compositie en eventueel harmonie tot haar inhoud heeft verheven.

Frans Boenders © 2013

Bron : Nieuwsbrief Bibliotheek Harelbeke november 2013